Diagnose: de oorzaak van jouw heupklachten

Heupklachten bij jongere, actieve mensen hebben vaak een mechanische oorzaak: iets in het gewricht botst, wrijft of scheurt. Om daarachter te komen combineren we drie stappen: een gesprek over je klachten, lichamelijk onderzoek en beeldvormend onderzoek.

Je orthopedisch chirurg vraagt naar de aard van je pijn: waar zit die precies, wanneer treedt die op en welke bewegingen verergeren de klachten? Vaak gaat het om liespijn die toeneemt bij lang zitten, diep buigen of sporten. Bij lichamelijk onderzoek wordt gekeken naar de beweeglijkheid van je heup, met een paar gerichte testjes waarbij de heup gebogen en gedraaid wordt.

Een röntgenfoto en vaak ook een MRI brengen de vorm van je heup en de staat van je labrum en kraakbeen in beeld. Soms is een gerichte injectie in de heup nodig om zeker te weten of de heup de bron van je klachten is. Op de pagina over beeldvormend onderzoek lees je precies wat elk onderzoek inhoudt en wat je kunt verwachten.

Bij FAI botsen heupkop en heupkom net iets te vroeg tegen elkaar aan, waardoor het labrum bekneld raakt en er ook kraakbeenschade kan ontstaan — met name bij de cam-variant. Dit is de meest voorkomende oorzaak van heupklachten bij jonge, actieve mensen.

Het labrum kan ook scheuren zonder dat er sprake is van FAI: door een eenmalig trauma of door herhaalde overbelasting.

Denk aan kraakbeenschade, een los stukje bot of kraakbeen in het gewricht (een 'gewrichtsmuis'), of heupdysplasie (een ondiepe heupkom). Op de pagina over overige indicaties lees je hier meer over.

Passen klachten, onderzoek en beeldvorming bij elkaar, dan bespreken we samen welke behandeling het beste past. Oefentherapie is vrijwel altijd de eerste stap; vaak is het daarbij ook zinvol om te kijken of activiteiten in werk, sport of hobby's tijdelijk aangepast kunnen worden. Helpt dat onvoldoende, dan kan een heupscopie een optie zijn.